และสำหรับทีมงานคิวบิกของเราในครั้งนี้คือ…

แนะนำตัวเองสั้นๆ ก่อนเลยครับ

ธัชพล ษรานุรักษ์ ชื่อเล่นชื่อ อิ๊ก ครับ ตอนนี้เรียนอยู่ที่วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ปี 4 ใกล้จบแล้วครับ

เข้ามาร่วมงานกับคิวบิกได้ยังไงหรือครับ?

ผมเริ่มจากการได้รู้จักกับพี่นัทผู้ก่อตั้งครับ ตอนที่พี่นัทเริ่มคิดอยากทำกิจกรรมต่างๆ เป็นช่วงเวลาหลังจากผมได้รับการติวคอมพิวเตอร์โอลิมปิกจากพี่นัทซึ่งก็ประทับใจมากครับตอนนั้น เพราะไม่เคยมีเจอรุ่นพี่คนไหนทุ่มเทสอนอะไรให้ฟรีๆ แบบนี้มาก่อน  เมื่อพี่นัทมาชวนทำกิจกรรมต่างๆ ผมก็จึงยินดีทำ คิดว่าคงเป็นเพราะอยากตอบแทนพี่นัทและอยากทำกิจกรรมอะไรดีๆ ให้คนอื่นบ้าง

แล้วคิดยังไงบ้างครับหลังจากการเข้ามาทำงานตรงนี้?

ต้องบอกว่ามันเป็นการเปิดโลกครั้งใหญ่ในชีวิตทีเดียว  แม้ในโรงเรียนสาธิตเกษตรจะมีกิจกรรมในการเรียนให้ทำอยู่เรื่อยๆ และผมก็ได้มีโอกาสเป็นหัวหน้าในงานต่างๆ แต่ก็ยังได้เรียนรู้น้อยกว่าการทำคิวบิกซึ่งเราต้องประสานสร้างทุกๆ อย่างขึ้นมาเองจริงๆ ตอนนั้นจะมีผู้สนับสนุนอยู่ข้างหลังก็คืออาจารย์สุมาลีคนเดียว

ผมได้รู้จักบรรยากาศของการประชุมงานที่มีประสิทธิภาพจากคิวบิกเป็นที่แรก ผมคิดว่าสิ่งที่ทำให้การประชุมได้ผลดีคือ ผู้เข้าประชุมทำการบ้านมาก่อน และระหว่างประชุมมีจุดมุ่งหมายตรงกัน เช่น การคิดกิจกรรมบางครั้งที่ดีได้ผลออกมาดี จะมีผู้ไปนั่งคิดไอเดียเริ่มต้นที่เกลามาบ้างแล้วและระหว่างประชุมคนที่ประชุมเสนอความคิดถกเถียงในเรื่องเดียวกัน ถ้ามานั่งหาไอเดียกิจกรรมเริ่มต้นในที่ประชุมและยังคุยกันนอกเรื่อง มันจะเสียเวลาเอามากๆ ที่จริงผมก็ไม่แน่ใจว่าการระดมสมองที่ไม่ใช่การคิดกิจกรรมเป็นแบบนี้เหมือนกันหรือเปล่านะ

อีกเรื่องหนึ่งที่สำคัญนั้นคือการทำงานในทีม ผมซึ่งตอนนั้นเป็นเด็ก ม.ปลาย ก็พึ่งมีโอกาสครั้งแรกในการเข้าใจความรู้สึกของความกดดันที่จะต้องทำงานให้เสร็จภายในกำหนดให้ได้เพราะรู้ว่าฝ่ายอื่นรองานเราอยู่  หรือความจริงที่ว่า ไม่ว่าคนเป็นหัวหน้าจะตัดสินใจทำอะไร มันมีโอกาสสูงมากๆ ที่จะมีคนที่ไม่เห็นด้วยกับเราแต่ไม่บอกเรา แล้วนำไปคุยสร้างกระแสต่อต้านเงียบๆ  ในตอนนี้ผมเองก็ยังไม่สามารถแก้ปัญหานี้ได้ แต่คิดว่าเราน่าจะลดปัญหาได้ถ้าทำให้การตัดสินใจหนึ่งๆ ทุกๆ คนมีส่วนร่วม  แต่การทำอย่างนั้นก็ต้องแลกกับเวลาที่เสียไปเช่นกัน

พูดง่ายๆ ก็คือ ผมได้ฝึกคิดสร้างสรรค์อย่างมากมาย และเรียนรู้ทักษะการทำงานเป็นทีม โดยเฉพาะในบทบาทของหัวหน้าครับ  ซึ่งต้องบอกเลยว่ามันเป็นประสบการณ์ที่ต้องไม่มีวันลืม

คิดว่าคิวบิกมีจุดเด่นอย่างไร?

อันที่จริง 2-3 ปีที่ผ่านมานี้ ผมมีโอกาสได้เข้าร่วมในงานกิจกรรมน้อยลงเรื่อยๆ ส่วนใหญ่จะเป็นนั่งคิดเสนอไอเดียต่างๆ มากกว่า เพราะมีภาระงานต่างๆ มากขึ้น ผมได้ลองร่วมงานกับทีมงานอื่นๆ  แต่ถึงอย่างนั้น มันก็ทำให้ผมได้เข้าใจในคุณค่าของคิวบิกทั้งในด้านตัวงานและตัวทีมงานมากขึ้น ที่จริงสิ่งนี้เป็นสิ่งที่พี่นัทเคยบอกแล้ว

ในด้านตัวงาน เดิมผมเข้าใจว่าเราใส่ใจรายละเอียดของงานในหลายแง่มุมดีมาก และกิจกรรมสนุกกว่าที่อื่นที่เคยเจอมา ซึ่งเป็นสิ่งที่ดี เราทำสิ่งนี่ได้เพราะทีมงานรักในตัวงานที่ตนเองทำ ไม่ใช่เพราะทำด้วยเหตุผลอื่น  แต่สิ่งที่ผมเพิ่งได้คิดคือความละเอียดอ่อนตรงนี้ก่อเกิดสิ่งที่สำคัญยิ่งยวดในคนผู้เข้าในคิวบิกนั้นคือ ความประทับใจ  ความประทับใจแบบที่ไม่ใช่ความตื่นเต้นตรึงตราเป็นฉากๆ แต่เป็นความประทับใจที่ซึมเข้าไปในความรู้สึกจากประสบการณ์ที่ดีที่ต่อเนื่อง ผมว่าความประทับใจมันทรงพลัง ทรงพลังพอที่จะทำให้คนบางคนเปลี่ยนทัศนคติและทำสิ่งดีๆ ที่ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้  พี่นัทเองก็ได้เล่าให้ผมฟังเกี่ยวกับเรื่องน้องบางคนที่หลังจบค่ายคิวบิกแล้วกลับมาสร้างกิจกรรมของตัวเองบ้าง ซึ่งเป็นอะไรที่น่าดีใจครับ

อีกด้านคือด้านทีมงานนั้น คิวบิกเป็นทีมที่มีความหลากหลายสูงมาก ทั้งอายุ ความสนใจ การศึกษา แต่พอมาร่วมมือกันทำงานโดยมีจุดหมายในทิศทางเดียวกัน ก็ทำให้เกิดพลังที่น่าตกใจ ผมเองเรียนวิศวคอมพิวเตอร์เวลาจัดตั้งทีม มักจะไม่ได้ทีมที่หลากหลายเท่าใด  แม้จะร่วมมือร่วมใจแต่ก็มีบางอย่างที่ทำให้ผมรู้สึกว่ายังขาด ไม่เหมือนกับที่คิวบิก

แล้วจุดที่คิดว่ายังต้องปรับปรุงหล่ะครับ?

เนื่องจากในมุมมองของผม ผมคาดหวังกับคิวบิกไว้มากนะครับ  นั้นคือผมนึกภาพที่ว่าพอใครนึกถึงการเรียนรู้ที่สนุก ล้ำ เท่ ก็จะนึกถึงคิวบิกขึ้นมาทันที เป็นแหล่งที่รวบรวมคนแนวสร้างสรรค์ และทำงานระดับใหญ่และมีประสิทธิภาพ  ทำให้ผมมองว่า เรายังต้องโตขึ้นอีก ปัญหาคือเรายังหาวิธีที่ทำให้เราโตขึ้นอย่างราบรื่นและมั่งคงไม่ได้ ตรงจุดนี้คงต้องพยายามคิดครับ อาจจะต้องมีทีมงานผู้ใหญ่ที่ทำงานเต็มเวลาแบบพี่นัทมากขึ้น อยากให้มีคนอุดมการณ์เดียวกันมาร่วมกันมากๆ หน่ะครับ

อันที่จริงในด้านตัวงานเอง ทุกอย่างต้องปรับปรุงอยู่แล้ว เพราะทุกอย่างต้องพัฒนาขึ้นตลอดเวลา เมื่อไหร่ที่เราทำงานและยังคิดหาเหตุผลมาตอบชัดๆ ไม่ได้ว่างานที่เราทำอยู่มันดีกว่าที่เคยมีมาอย่างไร เราต้องถือว่าคุณภาพของงานนั้นทำได้ต่ำกว่าที่ควรจะเป็น

มีอะไรที่จะทิ้งท้ายไหมครับ?

ผมได้มีโอกาสทำงานและพูดคุยกับนักวิจัยมา แล้วก็พบว่า ไม่ใช่แค่เพียงในระดับเด็กๆ แม้กระทั้งในระดับนักวิจัย การเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพก็ยังตั้งอยู่บนพื้นฐานของความสนุก ผมเองก็เป็นอีกคนที่เชื่อว่าเรื่องนี่เป็นความจริงสำหรับทุกๆ คนด้วย

และน่าเสียดายที่การศึกษาในตอนนี้มันไม่สนุกเอาซะเลย  แต่คิวบิกเป็นองค์กรที่พยายามจะทำให้การเรียนรู้เป็นเรื่องสนุก ผมเองก็เห็นด้วยกับอุดมการณ์นี้มากและคิดว่าจะคอยช่วยคิวบิกไปตลอดเท่าที่ทำได้ ซึ่งนั้นก็เป็นเพราะว่าความประทับใจนั้นเอง เป็นความประทับใจที่เกิดขึ้นมาจากประสบการณ์ดีๆ ที่ต่อเนื่องที่ได้อยู่ร่วมกับคิวบิกมา

ผมชื่ออิ๊ก ผมอยู่คิวบิก และได้เรียนรู้ว่าความประทับใจนั้นทรงพลัง