Comments for Cubic Blog

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by แม่เด็กอมาต

แม่เด็กอมาต — Tue, 29 Nov 2011 08:33:58 +0000

ดิฉันคือแม่คนนึงที่ภูมิใจในความเป็นแม่ของเด็กอมาต ลูกดิฉันเรียนที่นี่และจบม.6ที่นี่(11ปี) ดิฉันกล้าพูดได้เต็มปากว่าเด็กอมาตน่ารักมากมีความเป็นเด็กสมวัยการเรียนไม่ด้อยกว่าใคร ดิฉันไม่ได้ชมเด็กอมาตเพราะเพียงว่าเค้าเป็นลูก แต่จากปรสบการณ์ที่ดิฉันได้สัมผัสดิฉันอยากจะเล่าให้ฟังนะคะแต่ต้องออกตัวว่าความต้องการและความพอใจของแต่ละพ่อแม่มีไม่เหมือนกันแต่สำหรับดิฉันแล้ว จะสรุปเป็นหัวข้อนะคะ
1.คุณครู สามารถพูดคุยปรึกษาได้และสามารถให้คำแนะนำเสนอความคิดเห็นได้ค่ะพูดคุยด้วยแล้วสบายใจเป็นกันเอง
2.สังคม ที่นี่เรียบง่ายเป็นกันเองเด็กครูผู้ปกครองเจ้าหน้าที่ทุกท่าน ผู้ปกครองเดินในโรงเรียนได้อย่างสบายใจมีครูหรืเจ้าหน้าที่ยิ้มทักทายเป็นกันเอง
3.การเรียน ลูกคุณจะแข่งขันกับตัวเองไม่มีการเปรียบเทียบปมเด่นปมด้อยเรียนเก่งเรียนไม่เก่งไม่แยกเด็กเก่งออกจากเด็กไม่เก่งแต่ถ้าใครเรียนไม่ทันเพื่อนครูจะเรียกทบทวนให้หรือไม่ก็แจ้งให้ผู้ปกครองทราบและนโยบายที่ทางโรงเรียนชี้แจงแต่แรกของที่นี่คือผู้ปกครองต้องใกล้ชิดกับเด็กรู้รายละเอียดของเด็กทุกเรื่องคือพ่อแม่มีส่วนร่วมในการเรียนกับลูก+มีการทำบัญชีการใช้จ่ายเงินของเด็ก+มีการทำรายงานการอ่านหนังสือและไม่ยัดเยียดการเรียนที่หักโหมกับเด็ก. เรียนตามหลักสูตรกระทรวง(ขึ้นอยู่กับความพอใจของผู้ปกครองนะคะ)
ที่โรงเรียนนี้มีการวางแผนการสอบเข้ามหาวิทยาลัยให้เด็กที่น่าชื่นใจนะคะ อ.เกียรติวรรณ+อ.ประจำชั้น+อ.ทรงคุณวุฒิจากมหาวิทยาลัยเรียกเด็กคุยส่วนตัววางแผนการเข้ามหาวิทยาลัยดูตามความสามารถและความเป็นไปได้ของเด็ก (รุ่นลูกดิฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้ทุกคนค่ะ)
4.สุขภาพจิตดีมากค่ะทั้งเด็กและผู้ปกครอง ลูกคุณมีรองเท้าอะไรก็ใส่มา จะติดกิ๊บ อะไรก็ติดมาเรื่องที่ว่าเด็กจะร้องซื้อของแพงก็ต้องอยู่ที่การเลี้ยงดูของพ่อแม่ค่ะ ผู้ชายผมสั้นหรือยาวก็ต้องเรียบร้อยผู้หญิงผมยาวสะอาดรวบยังไงก็ได้ให้ดูเรียบร้อยเรื่องนี้ดิฉันก็เห็นว่าเป็นเรื่องที่ผู้ปกครองต้องดดูแลเช่นกันโรงเรียนเปิดกว้างให้เพราะเคารพในสิทธิ์ของผู้ปกครองงัยคะ มีแพทย์มาตรวจสุขภาพฉีดวัคซีนตามความเหมาะสมถ้าเด็กเจ็บป่วยอุบัติเหตุทางโรงเรียนจะรีบนำส่งโรงพยาบาลวิภาวดีทันทั
ที่สนามเด็กเล่นมีครูยืนอยู่ตลอด
5.คุณครูจะมีส่วนร่วมในการ สมัครสอบและลุ้นกับเด็กๆด้วยค่ะ. คุณครูม6.จะโทรเตือนเด็กอ่านหนังสือด้วยค่ะ

อ้อ. ที่ประทับใจอีกอย่างตอนเด็กจบมีบทกลอนเพราะๆที่มีชื่อเด็กทุกคนอยู่ในนั้น แค่นี้ก็คงพอนะคะสำหรับคำว่าเด็กอมาตคือลูกของโรงเรียนอมาตยกุลค่ะ

Comment on Million Things We’ve Learned #12 – “ภพ” by Books Corner

Books Corner — Sat, 24 Sep 2011 14:33:31 +0000

แหมไม่น่าเชื่อเลยนะครับว่าจะเป็นคนพูดไม่เก่งมาก่อน

Comment on Million Things We’ve Learned #16 – “ตั้ม” by ฤทัยวรรณ อุ้มบุญ

ฤทัยวรรณ อุ้มบุญ — Tue, 20 Sep 2011 01:42:24 +0000

ป้าไม่เก่งเรื่อง ไอที ตอนเรียนเรียนคหกรรมศาสตร์ พอมาทำงานต้องใช้คอมฯตามยุคของการเปลี่ยนแปลง พิมพ์ได้ ปริ๊นงานได้ พอเอาตัวรอดได้ แต่ระบบอื่น ๆ ไม่รู้เรื่อง ลูกชาย อายุ ๖ ขวบ ช่างสังเกต ช่างสงสัย ถามมาก มายเกี่ยวกับคอมฯ เวลาไปเห็นพี่ ๆ (ญาติ)เล่นคอมฯ สงสารลูกนะ เหมือนเขาล้าหลังมาก อยากให้ลูกได้โอกาสดี ๆ บ้าง

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by นักเรียนใน อ.ม.ก.

นักเรียนใน อ.ม.ก. — Thu, 11 Aug 2011 11:11:37 +0000

เป็นโพสมี่ดีมากครับในโรงเรียนเป็นร.ร.ที่เด็กแต่เด็กที่ไม่ดีก็มีครับปีนี้ผมไปไปอยู่ห้องอืนเบื่อมากครับเด็กไม่ค่อยดีผมจืงมีความรู้สืกว่าอยากจะลาออกครับ

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by Siriwan Tripet

Siriwan Tripet — Tue, 12 Jul 2011 14:36:05 +0000

แอบฝันมานานแล้วว่าอยากให้เด็กทุกคนในประเทศไทยได้สัมผัสบรรยากาศการเรียนรู้แบบนีโอฮิวแมนนิสต์

Comment on OneLook: ทางเลือกในการเปิดพจนานุกรมภาษาอังกฤษ by four

four — Fri, 01 Jul 2011 05:19:18 +0000

เป็นความรู้ที่ไประโยชน์มากค่ะ

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by คนเป็นครู

คนเป็นครู — Sat, 25 Jun 2011 14:12:46 +0000

จากที่ได้สัมผัส(4 วัน)กับโรงเรียนอมาต กับครูอมาต กับนักเรียนอมาต รวมทั้งบุคลากรของโรงเรียนอมาต
ก็เป็นจริงตามความเห็นต้นๆ นะครับ รู้สึกดีมากๆครับที่จะได้สอนเด็กที่น่ารัก แบบนี้…

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by ศิษย์เก่ารุ่น 3

ศิษย์เก่ารุ่น 3 — Wed, 18 May 2011 19:19:11 +0000

เพิ่มเติมค่ะ :
::::เหตุผลที่คุณพ่อคุณแม่ให้เรียนที่อมาตยกุลเพราะ 1.แนวความคิดของโรงเรียน พ่อแม่อยากให้หนูมีความสุขค่ะ 2.ใกล้บ้านค่ะ ประมาณ 2 กม.จากบ้าน
ส่วนที่ย้ายโรงเรียนตอนม.1 เพราะตอนนั้น อมาตยกุลไม่มีม.ปลายค่ะ เปิดแค่ม.ต้น พ่อแม่คุยกับครูตั๋งครูกบ ไม่แน่ใจว่าจะมีม.ปลายรึเปล่า ก็เลยย้ายโรงเรียน แล้โรงเรียนที่ย้ายไป อยู่ห่างจากบ้าน 1 ป้ายรถเมล์ค่ะ (เหตุผลเดิม ใกล้บ้าน)
::::ค่าเทอมแปดพันมาตั้งแต่สมัยหนูเรียนแล้วค่ะ
::::กิจกรรมเล่นกลางดินกินกลางทราย เป็นสิ่งสนุกสนานค่ะ พัฒนากล้ามเนื้อมัดเล็กและกล้ามเนื้อมัดใหญ่ของเด็กๆได้เป็นอย่างดี การออกแดดทำให้ได้รับวิตามินดีค่ะ เล่นมากๆร่างกายแข็งแรงด้วยค่ะ การเล่นกีฬาเป็นกิจกรรมยามว่างของเด็กอมาตค่ะ เด็กอมาตจะตัวดำๆ แบกไม้เทนนิสอันใหญ่ ใส่รองเท้ากีฬาวิ่งพล่านไปมากับกระติกน้ำคู่ใจ— เป็นภาพที่ชินตาค่ะ อาณาเขตของโรงเรียนทั้งหมดคือสนามเด็กเล่นค่ะ อ้อคุณแม่ ไม่ต้องกลัวลูกสาวผิวเสียนะคะ ตอนนี้หนูก็ขาวค่ะ อีกอย่างการปลูกฝังความรักกีฬาทำให้ทุกวันนี้หนูยังเล่นกีฬามาตลอด เทนนิสนี่ไฮไลท์เลยนะคะ อื่นๆ หนูเล่นเป็นเกือบทุกอย่างค่ะ ชอบเล่นกีฬา
::::หนูนั่งสมาธิเล่นโยคะมาตั้งแต่อ.1 แล้วเหมือนกันค่ะ ทำใจสงบได้ดีมาก ตอนเด็กๆจำความรู้สึกได้ว่ามันทำให้เรารู้สึกนิ่ง (ก่อนจะลุกไปวิ่งพล่าน) สนุกดีค่ะ
:::: เด็กอมาตจะกล้าแสดงออก กล้าคิด กล้าแสดงความเห็น กล้าถาม จะร่าเริง(มากกกกกก) ถ้าสังเกตตามsupermarketละแวกนี้ เห็นเด็กตัวดำๆ ใส่รองเท้ากีฬา ท่าทางอยากรู้อยากเห็น ให้เดาได้เลยว่าเป็นเด็กอมาตค่ะ เด็กอมาตทุกคนภูมิใจที่ได้เรียนอมาตยกุล หนูมั่นใจค่ะ
:::: คุณครูจะมีแนวทางการสอนว่าให้กำลังใจ ชื่นชม สนับสนุนให้ทำในสิ่งที่ถูกต้อง สิ่งที่ผิดจะตักเตือน ที่นี่ไม่ใช้ความรุนแรงค่ะ มีน้อยมาก จำได้แม่นเลยว่าเคยทำผิดกฏโรงเรียน คือ วิ่งบนตึกค่ะ โดนตีค่ะ โดนตีไปสามที(ซึ่งมันไม่เจ็บเลย แต่เสียใจจนน้ำตาร่วง) เสียใจมากกกก ที่ทำผิดกฏ และตั้งใจว่าจะไม่ทำอีกเลย โรงเรียนจะปล่อยให้เด็กๆมีอิสระค่ะ “อิสระทางความคิด ทางการแสดงความคิดเห็น” แต่จะมีกรอบกฏระเบียบทางสังคมที่เคารพสิทธิของผู้อื่น และกฏที่จะทำให้นักเรียนปลอดภัย (หนูโดนตีเพราะ ตึกมันลื่นและหนูใส่ถุงเท้าแล้ววิ่งค่ะ ครูคงกลัวล้ม 555)
:::: อย่างไรก็ตามหนูคิดว่า การเลือกโรงเรียนต่อให้ดีแค่ไหน เลือกเฟ้นอย่างไร ต้องอาศัยปัจจัยสำคัญคือการดูแลจากคุณพ่อคุณแม่ ผู้ปกครองที่เอาใจใส่ และให้การสนับสนุน……..คงเป็นไปไม่ได้ ถ้าคุณครูให้ความชื่นชมกับผลงานของเด็ก แต่กลับมาไม่พอใจคุณแม่ หรือ เค้าภูมิใจผลงานศิลปะของเค้า แต่คุณพ่อบอกว่ามันไม่ดี หรือ คุณพ่อคุณแม่ที่อยากให้ลูกพูดเพราะ ในขณะที่ตัวเองพูดไม่เพราะ …….ทางบ้านเป็นปัจจัยสำคัญนะคะที่มีอิทธิพลต่อความคิดความอ่านของเด็ก
:::: สุดท้าย หนูไม่เคยเสียใจที่ไม่ได้เรียนโรงเรียนชื่อดังอื่นๆ หรือเข้มข้นทางวิชาการ ถ้าหนูมีลูก หนูจะให้เรียนอมาต (ถ้าจับฉลากได้)

Comment on อมาตยกุลที่ผมเห็น by ศิษย์เก่ารุ่น 3

ศิษย์เก่ารุ่น 3 — Wed, 18 May 2011 18:17:15 +0000

สวัสดีค่ะ ไม่ทราบเหมือนกันว่ามาตอบช้าไปมากหรือไม่ (น่าจะช้ามากอยู่นะคะ) และไม่ได้อ่านทุกข้อความที่โพสต์ลงมา เนื่องจากอ่านไม่ไหวค่ะ ^^
ในฐานะที่เข้าเรียนตั้งแต่อนุบาล 1 จนถึง ป.6 เป็นรุ่นที่ 3 และติดตามข่่าวสารของทางโรงเรียนมาตลอด อยากจะขอยืนยันความบริสุทธิ์ใจของทั้งครูตั๋งและครูกบนะคะในด้านการทำงาน ครูทั้งสองท่านเป็นครูอย่างแท้จริง(และหนูก็มีความรู้สึกไม่สบายใจอย่างมากที่มีคนเข้าใจท่านผิด) ได้อ่านคอมเม้นของผู้ปกครองที่มีปัญหาในการเข้าคัดเลือก คิดว่าคงมีความผิดพลาดในการจัดลำดับในตอนแรก ขอโทษแทนทางโรงเรียนด้วยนะคะ หวังว่าคงไม่ทำให้ผู้ปกครองมีความคิดผิดใจกับทางโรงเรียนนะคะ
ขอเท้าความนิดนึงว่า หนูเข้าเรียนตั้งแต่ตอนโรงเรียนยังสร้างเสร็จใหม่ๆ และเปิดปีแรก มีสามชั้น คือ อ.1-3 หนูเลยเป็นรุ่นที่ 3 และก็เรียนเรื่อยมาจนถึง ป.6 ขณะนั้นมีโควต้าเข้ามัธยมสาธิตวัดพระศรีมหาธาตุฯที่อยู่ใกล้ๆกันให้มาสอบค่ะ หนูก็เลยไปสอบ แล้วเรียนต่อจนจบชั้นมัธยม (ในที่นี้คงตรงใจกับผู้ปกครองหลายๆท่านที่เป็นเด็กสาธิตและให้ลูกเรียนอมาตยกุลนะคะ) เรียนกวดวิชาช่วงม.ปลาย แล้วก็สอบเข้าเรียนแพทย์ได้ ตอนนี้เรียนอยู่ปี 6 เกรดเฉลี่ยประมาณเกียรตินิยมอันดับสองค่ะ
ผู้ปกครองหลายๆท่านอาจจะไม่ได้สัมผัสการเรียนการสอนด้วยตัวเอง หรือสภาพสังคม แต่หนูสัมผัสมาตลอด ตอนนี้หนูเริ่มจะคิดอะไรเป็นเรื่องเป็นราวแล้วบ้าง ก็พอมีความคิดเห็นจะเสนอ ที่ท่านผู้ปกครองหลายๆท่านอาจจะนำไปใช้ประกอบการพิจารณาได้บ้างนะคะ
:::: ช่วงระดับอ.1-ป.6 ไม่ได้เน้นวิชาการมากค่ะ สอนตามมาตรฐาน ไม่ได้ด้อยกว่าที่อื่น(เดี๋ยวจะอธิบายอีกทีนะคะ) มีจุดเด่นที่ภาษาอังกฤษ และกีฬา เน้นการพัฒนาสมอง พัฒนาความฉลาดทางอารมณ์ และพัฒนาความแข็งแรงของร่างกาย คือหนูก็ไม่ได้เห็นความสำคัญของการเรียนกวดความรู้อย่างเข้มข้นตอนประอนุบาลหรือประถมนะคะ แต่ร่างกายและอารมณ์เป็นสิ่งสำคัญที่ต้องอาศัยการพัฒนาอย่างมากในช่วงต้นของชีวิต (ผู้ปกครองที่อยากกวดเพื่อให้ลูกเข้มข้นทางวิชาการอาจจะไม่ค่อยชอบในจุดนี้นะคะ) และที่ว่าไม่ได้ด้อยกว่าที่อื่น หนูก็สอบเข้าโรงเรียนมัธยมสาธิตวัดพระศรีฯ (ซึ่งก็เป็นโรงเรียนขนาดเล็กเช่นเดียวกับอมาตยกุล อัตราการแข่งขันสอบเข้าไม่แน่ใจค่ะ) ระบบโควต้า รับ 30 จาก 50-60 คน นักเรียนโควต้าจากอมาตยกุล 3 คน สอบได้ทั้ง 3 คน ใน 10 อันดับแรกทั้ง3 คน ก็ถือว่าโอเคนะคะ และมีเพื่อนสอบแข่งขันระบบธรรมดาอีกหลายคนค่ะ ในการเรียนที่โรงเรียนมัธยมสาธิตซึ่งเป็นโรงเรียนของรัฐบาล ก็ไม่พบปัญหาในการเรียนนะคะ สามารถเรียนได้ทันเพื่อน และก็มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี ไม่ได้มีปัญหาอะไรค่ะ อันนี้น่าจะพอเคลียร์เรื่องวิชาการไปได้บ้างนะคะ
:::: เด็กทะเลาะกัน ตั้งก๊วน เป็นเรื่องธรรมดามากกกกกกกกกกกกค่ะ มีทุกโรงเรียน สำหรับอมาตยกุลนะคะ หนูคิดว่าอาจารย์เห็นว่าเป็นปัญหาของเด็กค่ะ เด็กๆควรฝึกจัดการกันเองค่ะ แต่คุณครูจะคอยควบคุมนะคะไม่ให้มีการใช้กำลังค่ะ ทุกอย่างอยู่ใต้สายตาของคุณครูค่ะ ไม่ต้องเป็นห่วง ครูตั๋ง และครูกบ จำเด็กทุกคนได้ และแทบจะจำรายละเอียดของทุกคนได้ค่ะ อย่างกรณีตัวอย่างที่เด็กล้อชื่อพ่อแม่ เป็นปกตินะคะสำหรับเด็กวัยนั้นๆ คุณพ่อหนูสอนว่า ถ้าเค้าล้อมาให้บอกว่า “ดี จำชื่อพ่อได้ เจอหน้ากันให้สวัสดีพ่อด้วย” ค่ะ หนูเลยไม่เคยเครียดเลย และล้อกลับด้วย พอหนูเจอหน้าคุณพ่อคุณแม่ที่ล้อชื่อเพื่อน หนูก็สวัสดีให้ความเคารพค่ะ ปัญหาอย่างนี้ส่วนนึงจะต้องอาศัยการดูแลจากทางครอบครัวน่ะค่ะ เพื่อปลูกฝังความภาคภูมิใจของเค้า ชื่อพ่อแม่ไม่ใช่เรื่องน่าอายค่ะ เด็กๆจะยังไม่มีความมั่นใจเท่าไหร่ คุณพ่อคุณแม่อาจจะต้องช่วยกันปลูกฝังนะคะ
::::เรื่องสังคมขนาดเล็ก : เล็กจริงค่ะ หนูเห็นด้วย แต่ก็ไม่คิดว่าเป็นปัญหาอะไรนะคะ เพราะคนๆนึงมีประเด็นให้เราเรียนรู้ได้เยอะแยะเลยค่ะ เพราะเด็ก1 คน มีครอบครัวและเรื่องราวอีกมาก ไหน คุณพ่อคุณแม่มารับ เจอกัน ก็มีสังคมเปิดกว้างมากขึ้นด้วยค่ะ ทุกวันนี้ ครอบครัวเพื่อนหนูที่เรียนด้วยกันมายังสนิทกันอยู่เลยค่ะ ไปมาหาสู่กันตลอด
:::: ในระดับมัธยมปลาย ห้องเรียนขนาดเล็ก เพียงพอต่อความใส่ใจแน่นอนค่ะ การสอบ admission คงไม่ใช่เรื่องด้อยมากหรอกค่ะ หนูทราบจากรุ่นน้องว่า ครูกบครูตั๋งกวดกันอย่างเข้มข้นทีเดียว และน้องๆก็สอบติดมหาวิทยาลัยรัฐได้เกือบทุกคน(แน่นอนว่าไม่มีอะไร 100% ไม่ว่าโรงเรียนไหนนะคะ)
::: ครูตั๋ง ครูกบ ครูกุ้งและอีกหลายครู เลี้ยงหนูมาตั้งแต่ตัวน้อยเลยค่ะคุณพ่อคุณแม่ เอาชื่อหนูไปถาม น่าจะพอจำได้นะคะ ^^

แต่สิ่งสำคัญที่หนูได้จากอมาตยกุลคือ emotional management,optimism,social skills,developing skills หายากจากโรงเรียนทั่วไปนะคะ (ขอย้ำ) หนูเป็นคนมีเพื่อนเยอะค่ะ ชอบสังเกตคนจากหลายๆที่ด้วย หนูว่าคนเรามีบุคลิกตามสิ่งแวดล้อมที่โตมาค่ะ แน่นอนว่ามันเป็นไปไม่ได้ที่คนเราจะดีพร้อมทุกอย่าง แต่เรื่องเหล่านี้ ซึ่งเป็นพื้นฐานในการดำเนินชีวิตต่อไปในอนาคตอย่างมีความสุข ควรจะถูก”ฟูมฟัก”…จริงมั้ยคะ?

e-mail ได้ค่ะ ถ้าสงสัย ถ้าหนูรู้หนูยินดีตอบ ถ้าหนูตอบตรงไหนไม่ดีช่วยชี้แนะด้วยนะคะ ขอบคุณมากนะคะ marin_nira@live.com

Comment on Thoughts on Education 2.0 by Phraisit Srisoothigerdporn

Phraisit Srisoothigerdporn — Wed, 20 Apr 2011 22:21:03 +0000

I think very good so, and should add knowledge for live together happiness by think and do creatively