ดิฉันเพิ่งเข้ามาเป็นครั้งแรก
กรณีกระทู้ที่ 37 comment นั้น เมื่ออ่านแล้วก็ยังงงๆ ว่าเป็นไปได้หรือ เพราะปีนี้ ลูกสาวเพิ่งเข้าอนุบาล 1 โดยก่อนตัดสินใจเลือกโรงเรียน ดิฉันแวะเข้าไปบ่อยมาก ทั้งปรึกษา แอบบดูบรรยากาศ อย่างแรกที่ประทับใจมากคือ แค่เดินผ่านเข้าประตูโรงเรียน (ฝั่งประถม เพื่อเดินผ่านไปยังอนุบาล) คุณครู/เจ้าหน้าที่ที่ประตูก็ทัดทาย ยิ้มแย้มพร้อมทักยกมือสวัสดีครับ ทุกครั้ง แรกๆ ก็เขินค่ะ เพราะไม่ชิน (เดี๋ยวนี้ดิฉันไหว้เก่งแล้วค่ะ)
และยิ่งงงมากขึ้น พอเดินเข้าไป เจอเด็กๆ เดิน/ วิ่งผ่าน เขาจะยกมือไหว้ “สวัสดีครับ/ค่ะ” ตอนแรกคิดว่าพวกเขาทักคุณครู หันไปดูไม่มีใครนี่ อ้อเด็กๆ เขาทักเรา น่ารักมากๆ

ส่วน comment อื่นๆ ไม่ออกความเห็น เพราะยังไม่เคยมีประสบการณ์จริง

บรรยากาศที่น่ารักๆ เหมือนกับที่คุณพ่อเด็กอมาตย์เล่าบรรยากาศ summer 2 วันแรกเลยค่ะ (เอ บรรยายอารมณ์เดียวกันเลย ใช่ อ.1/3 หรือเปล่าคะเนี่ย)

ส่วนลูกสาว เนื่องจากเกิดเดือน กค.จึงต้องรอตามเกณฑ์ เลยเข้าเรียนช้า เกือบสี่ขวบ (ตอนนั้นจับฉลากที่อมาตฯ ได้แล้ว) ก็เลยให้ไป Nursery ก่อน ลูกไม่มีความสุขเลย ซึม ดึกๆ ร้องไห้ ขอร้องว่าไม่อยากไป ร้องไห้ตั้งแต่ตื่นนอน พอถึงโ Nursery ลูกดิ้นในรถเลยค่ะ ทั้งที่ปกติไม่เคยมีพฤติกรรมดิ้นเพื่อเรียกร้องความสนใจ และไปแอบดูที่ Nursery ลูกไม่มีความสุขตลอดเวลา ดิฉันและสามี ตัดสินใจหยุดไป Nursery และแอบกังวลลึกๆ ว่าลูกจะมีการต่อต้านเมื่อไปอมาตฯ ไหม เพราะเขาถูกเลี้ยงอยู่กับบ้านมาตลอด ยังเข้าสังคมภายนอกไม่ค่อยเป็น

แต่ผิดคาดค่ะ ลูกอิดออดแค่สัปดาห์แรกเท่านั้น สัปดาหืที่สอง ฉลุยค่ะ ทุกวันนี้ลูกมีความสุข แต่สัปดาหืแรกลูกมีพัฒนาการขึ้นมากๆๆๆ เจอคนแปลกหน้า กล้าทักทาย พูดคุยโต้ตอบ ซึ่งเมื่อก่อนไม่กล้า เป็นต้น ลูกพูดถึงคุณครูเป็นเรื่องปกติประจำวัน โดยมากเป็นเรื่องอำ, ล้อเล่นคุณครุ ซึ่งดิฉันมองว่าเป็นความผูกพัน

สรุปแล้วดิฉันตัดสินใจไม่ผิดที่เลือกโรงเรียนนี้ให้ลูก จะอยู่ถึง ปอหกแน่ๆ แต่สำหรับมัธยมคงต้องเก็บข้อมูล และดูพัฒนาการของลูก และที่สำคัญให้ลูกตัดสินใจเองด้วย ว่าจะยาวถึง มอหกไหมค่ะ
แต่เท่าที่อ่านจากเอกสารที่คุณครูใส่กระเป๋าให้ลูกมา นักเรียนมอหกมีประมาณสามสิบกว่าคน ดูสถิติปีล่าสุดแล้วสามารถเข้ามหาวิทยาลัย และคณะที่มีชื่อเสียง และคะแนนสูงๆได้ประมาณหกสิบเปอร์เซ็นต์ ซึ่งนับว่าสูงมากนะคะ ส่วนที่เหลือก้สอบได้คณะ/ สถาบันที่รองๆ ลงมาค่ะ

ท้ายนี้มีเรื่องขำๆ เพราะทราบอยู่แล้วว่าเป็นแนวเตรียมความพร้อม ไม่เร่งวิชาการ เมื่อสัปดาที่แล้วการบ้านวิชาเลขคณิต ให้เด็กๆ ฝีกเขียนเลข 1 และวิชาภาษาไทยให้หา ก ไก่ ที่บ้านเราเฮกันมากเลยว่า ไชโย้ ลูกเราได้เขียนเลข 1 แล้ว (หลังเปิดเทอมได้เกือบสองเดือน) ซึ่งเราพอใจนะคะ เพราะถามลูกว่ามีความสุขไหม ลูกมีความสุขก็โอเคแล้ว เราอยากให้พื้นฐานจิตใจลูกเข้มแข็งมากกว่าเรียนเก่องอย่างเดิยวค่ะ

Hope you enjoy reading it. Your comment is aprecuated.

>>> I’m really impressed to this sentence and totally agree krub.

However, there are some fundamental laws that unacceptable ‘at all’, that’s why there are still some conflicts in these world.

For example, if you totally against coup, and don’t accept what any reason behind it. You will never ปรองดอง with the ones who support coup for sure.