Cubic Blog

(นี่คือเอ็นทรี่ที่มีความต่อเนื่อง ขอ�นะนำให้อ่านตอนที่ 6 �่อน)

ในตอนนั้น เราตัดสินใจที่จะรับน้องๆ ชาวค่ายในระดับชั้นเดียว�ับค่ายเยาวชนสมอง��้ว นั่นคือ ป.5 ถึง ม.2

จริงๆ เรา�็มีเหตุผลประ�อบเล็�น้อยนะครับ หลั�ๆ คือ เป็นอายุช่วงชั้นที่ห่างในระดับที่พี่ๆ ม.ปลายคุมได้ ในขณะเดียว�ัน�็ไม่เด็�เ�ิน�ว่าที่พี่ๆ จะรับไม่ไหว

�ละที่สำคั�ที่สุด เราคิดว่า 4 ช่วงชั้น เป็นระยะห่างที่สูงที่สุดที่จะทำ�ิจ�รรมร่วม�ัน�ล้วมีความสุขที่สุด�ล้ว

คิดง่ายๆ ถ้าเราอยู่ ม.2 �ค่มีเพื่อนร่วมทีม ป.5 �็คงอยา�จะตาย�ล้วใช่ไหมครับ?

�ละนี่คือเหตุผลครับ

ตอนนั้น ผมได้ใช้ส�ิล�ารใช้ Excel จา�ที่�ึ��นมาในช่วง ม.4 ตอนทำรับจองรูปค่าย ม.4 (สมัยนั้นยังถ่าย�ล้องฟิล์มครับ) �ละทำบั�ชีเงินจา��ารเป็นเหรั��ิ��ีฬาสีตอน ม.5 ใน�ารทำงบประมาณของค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1

จา��ารคำนวณต่างๆ อย่างอลัง�าร (หรือเปล่า?) เรา�็พบว่าน้องๆ ชาวค่ายต้องจ่ายเงินคนละ 1,800 บาท สำหรับค่ายระยะเวลา 5 วัน 4 คืน

ไม่อยา�จะบอ�ว่า �ว่าจะมาเป็น 1,800 บาทนี้ได้ มันเริ่มต้นจา� 3,500 บาท!

�ล้วอ.สุมาลี�็บอ�ว่า น่าจะพยายามทำให้ตัวเลขนี้ลดน้อยลงที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่จะเปิดโอ�าสให้�ว้างที่สุด สำหรับคนที่อยา�จะมาเข้าร่วมค่ายในครั้งนี้

ผมเห็นด้วยอย่างยิ่งครับ �ละตอนนั้น ผม�็ได้เสนอ�นวคิดเพิ่มเติมอี�อย่างหนึ่ง

นั่นคือผมอยา�จัดโควต้าให้�ับลู�หลานพี่คนงานมาเข้าค่ายนี้โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย รวมถึงน้องๆ ของทีมงานค่าย โดยอาจจะทำให้มันลับๆ หน่อยหรืออะไร�็ว่าไป

ในครั้งนั้น อ.สุมาลีไม่อนุ�าต ด้วยเหตุผลที่ว่าอยา�ให้เ�ิดความเท่าเทียม

�็เป็นเหตุผลที่น่าสนใจนะครับ ซึ่ง�็เป็นอะไรที่ผมมองข้ามไปในเวลานั้น

ในตอนนั้น ผมโคตรประทับใจใน�นวคิดนี้ครับ �ละบอ��ับตัวเองในทันทีว่า จะยึดหลั�ของ “ความเท่าเทียม� มาเป็นหลั�สำคั�ใน�ารทำงาน ทั้งในส่วนของน้องๆ ชาวค่าย ผู้เข้าร่วม ผู้ป�ครอง หรือ�ม้�ต่ทีมงานด้วย�ันเอง�็ตาม �ม้ในโล�ที่ไม่มีอะไรที่ยุติธรรม�็ตาม�ต่

ยาà¸�นะครับ…

ต่อมาในส่วนของ�ารประชาสัมพันธ์ ในยุคเริ่ม�ร� เรามีอยู่ไม่�ี่อย่างครับ อันได้��่โปสเตอร์�ปะตามบอร์ดระดับชั้น โบร์ชัวร์�นบพร้อม�ับจดหมายถึงผู้ป�ครอง เสียงตามสาย�บบธรรมดา �ล้ว�็บูธรับสมัคร

ในตอนนั้น ผมจำไม่ได้ครับว่า อยู่ๆ ใครเสนอขึ้นมา (หรือตัวผมเอง�็ไม่ทราบ?) ว่าเราน่าจะจัดนิทรรศ�ารวิทยาศาสตร์ขึ้นมาอี�ครั้ง เพื่อเป็น�ารประชาสัมพันธ์ค่ายนี้ไปในตัว เพราะ�ลุ่มเป้าหมายของนิทรรศ�าร �็ตรง�ับของค่ายอยู่�ล้ว

�ละ�ล้ว �ผน�าร “นิทรรศ�ารวิทยาศาสตร์สาธิตเ�ษตร ครั้งที่ 2� จึงได้เริ่มต้นขึ้น ด้วยหลั��ารนิทรรศ�ารที่ไม่มีบอร์ดเหมือนเดิม ภายใต้�นวคิด “ธาตุ�ห่งชีวิต� โดยวาง�ผนไว้ว่าจะจัดในวันที่ 13 ม�ราคม 2547

ตอนนั้นผมเป็นคนคิด�นวคิดหลั�นี้เองครับ ตอนนี้เวลามองย้อน�ลับไปดู�็รู้สึ� lame เฉิ่มดีนะครับ ตอนนั้นเราได้�บ่งนิทรรศ�ารออ�เป็น 4 ส่วน อันได้��่ดิน น้ำ ลม ไฟ โดย�ต่ละส่วนจะมี�ารทดลองหรือ�ิจ�รรมที่เ�ี่ยวข้อง�ับโซนนั้นๆ

ในส่วนของดิน จะมี�ารปั้นดิน�ี่ปุ่น ที่ตอนนั้นได้�ารสนับสนุนจา�พี่ศิษย์เ�่า เป็น�บบที่ปั้น ทิ้งไว้สั�คืน�ล้วมันจะ�ข็ง อะไรทำนองนี้

น้ำ �น่นอนครับ ขายไอติมหมุนๆ (อี��ล้ว) �ล้ว�็มีขายของเล่นพว�ที่ทำฟองสบู่ �ล้ว�็เล่นนู้นเล่นนี้ครับ

ลม มี�ารสอน�ารพับจรวด มี�าร�ข่งขันเครื่องร่อน�ระดาษ (ตอนนั้นอาร์มทำถ้วยรางวัล อึ้งมา�ๆ ครับ สวยสุดยิด เนี้ยบสุดๆ จนไม่อยา�เชื่อว่านั�เรียนทำ) �ล้ว�็ขายชุดทำ�ังหันลม (ผมเอาต้น�บบมาจา��ังหันลมที่ผมซื้อตอนไป�ข่งที่ศรีลัง�า�ับคนเดินเร่ขายที่ชายหาด ชอบมา�ครับ ซื้อมา 5 รูปี)

�ละไฟ มี�ารทดลองเ�ี่ยว�ับเทียนไข �ล้ว�็สารเคมีต่างๆ ที่เ�ี่ยว�ับความร้อน มีทำสบู่

�ละ�น่นอนว่า มี�ิจ�รรมบนเวทีด้วยครับ โดยตอนนั้นผู้ที่ได้รับเ�ียรติเป็นพิธี�ร คืออิ๊� �ละโม (ไม่ใช่โมของปั้มนะครับ) ไม่อยา�จะบอ�ว่า ตอนนั้นเองครับที่ทำให้เราค้นพบว่า อิ๊�ไม่ได้เ�ิดมาเพื่อโม้บนเวที (�ต่�็ไม่ได้�ปลว่าอิ๊�ไม่มีหัวจัยย์นะครับ)

�น่นอนครับว่า ด้วยประสบ�ารณ์จา��ารจัดครั้ง�ร� สำหรับครั้งที่สองนี้ �็ไม่ใช่เรื่องที่วุ่นวายเ�ิน�ว่าที่คิดนั� ทุ�อย่างเป็นไปอย่างราบรื่น จะเว้น�็�ต่ปั�หาเล็�ๆ น้อยๆ ที่พบได้ทั่วไป �ต่ผลที่ออ�มา �็เป็นที่น่ายินดีครับ

อย่างน้อย ผมว่ามันมหัศจรรย์�ล้ว สำหรับคนประมาณยี่สิบคน ใน�ารทำงานประมาณหนึ่งเดือน

�ละ�ารรับสมัครในวัน�ร�สำหรับค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1 �็เริ่มต้นในเย็นวันนั้นเอง

à¸�ารรับสมัคร เราจะรับสมัครผ่านซุ้มรับสมัคร บริเวณลานเงิน (หน้าศาลพระภูมิ) ในตอนเย็นเวลา 16.00 – 17.00 ทุà¸�วัน (à¹�น่นอนครับว่า หนุ่มๆ ต้องโดดคาบ 8 à¹�ต่ผมชอบนะครับ)

�ละเช่นเดียว�ับ�ารประชุม ในตอนนั้นผมจำได้ว่า ไม่มีวันไหน ย�เว้นวันที่สองที่มีบูธวัน�ร�หลังจา�นิทรรศ�ารฯ ที่เปิดซุ้มเลท (ในวัน�ร�มีปั�หาเรื่องโต๊ะ ไม่มีโต๊ะจะจัดซุ้ม)

ซึ่งซุ้มตอนนั้นของเรา�็เรียบง่ายมา�ครับ มี�ค่โบร์ชัวร์�จ� พร้อม�ับ�ารให้ข้อมูล�ละรับสมัคร

ในครั้งนั้นเผื่อใครไม่ทราบ เรามีข้อ�ำหนดที่ประหลาดทีเดียวครับ

ในจำนวนชาวค่ายที่เราจะรับสูงสุด 60 คน เรา�ำหนดไว้ว่า จะต้องไม่มีเพศใดเพศหนึ่งเ�ิน 40 คน ไม่มีระดับชั้นใดระดับชั้นหนึ่งเ�ิน 20 คน

เหตุผลมีอยู่เพราะว่า เราไม่อยา�ให้ค่ายมีสมาชิ�ที่มีความ “เหมือน� �ันจนเ�ินไปทางด้านใดด้านหนึ่ง เพื่อให้บรรยา�าศของค่ายมีความ “พอดี�

นอ�จา��ารรับสมัครที่ซุ้ม�ล้ว เรายังมี�ารส่งใบสมัครไปที่ทางพหุภาษา ให้อ.ศันศนีย์ (ไม่�น่ใจ�ารสะ�ด) เป็นคนช่วยประชาสัมพันธ์ �ละรับสมัครด้วย

ผลคือ ในครั้งนั้นเราได้มีสมาชิ�จา�โครง�ารพหุฯ มาเข้าร่วม�ับพว�เราเป็นครั้ง�ร�ครับ

à¹�ละเผื่อใครไม่ทราบ… ค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1 ยังคงเป็นค่ายในซีรีส์ KUSFC ค่ายà¹�รà¸� à¹�ละค่ายเดียว ที่มีสมาชิà¸�ที่ไม่ได้เป็นนัà¸�เรียนโรงเรียนสาธิตเà¸�ษตรฯ

ในค่ายครั้งนั้น เรามีสมาชิ� 1 คน เป็นนั�เรียนจา�โรงเรียนสาธิตเ�ษตรฯ �ำ�พง�สน (ซึ่งในทางเทคนิ��ล้ว ถือว่าไม่เ�ี่ยวใดๆ �ับโรงเรียนเรา)

จริงๆ ในตอน�ร�ผมได้เคยเ�ริ่น�ับอ.สุมาลีว่า เราน่าจะให้นั�เรียนสาธิตเ�ษตรฯ �ำ�พง�สนมาเข้าร่วมด้วย �ต่ได้รับ�ารป�ิเสธ เนื่องจา�ว่าในเชิงของ�ารบริหารงาน�ล้ว ไม่ถือว่าเป็นโรงเรียนเดียว�ัน หรือเ�ี่ยวข้อง�ันโดนสิ้นเชิง

�ต่อยู่ๆ หลังจา�ที่เรามี�ารประชาสัมพันธ์บนหน้าเว็บไซต์ม.เ�ษตร (http://www.ku.ac.th) �็มีผู้ป�ครองที่ทำงานอยู่ในม.เ�ษตร �ล้วลู�อยู่�ำ�พง�สน ติดต่อผมเข้ามา

ผมขออนุ�าตอ.สุมาลี เป็น�รณีพิเศษ �ละท่านอ.สุมาลี�็ให้ (ตอนนั้นจำไม่ได้ว่า เต็มใจให้�ค่ไหน หรือใช้เหตุผลอะไรอ้างเหมือน�ัน)

�ละจา�เหตุ�ารณ์ทั้งหมดทั้งปวง ค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1 จึงมียอดผู้สมัครทั้งสิ้น 39 คน (จา�ที่ตั้งเป้าไว้ 60 คน) ตอนนั้น�็ยอมรับนะครับว่าทรุดพอดู �อบห่วงเรื่องงบประมาณ �ต่�็ไม่รู้สึ�ว่าหนั�หนาอะไร เพราะ 39 คน�็คงจัดได้อยู่สบายๆ

�ละเมื่อจำนวนคนลดลง �็�น่นอนครับว่า เราคงต้องปรับเปลี่ยน�ผน�ารอะไรหลายๆ อย่างพอดูทีเดียว

ส่วน�ถม 1:

ภาพนี้ถ่ายจา�งานนิทรรศ�ารวิทยาศาสตร์สาธิตเ�ษตร ครั้งที่ 2 เมื่อวันจันทร์ที่ 13 ม�ราคม 2547 โดยในภาพเป็นอิ๊� (ซ้าย) �ละโม (ขวา) เป็นพิธี�ร�ิจ�รรมบนเวที �ำลังสัมภาษณ์ผม (�ลาง) เ�ี่ยว�ับเรื่องของค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1

หลังจา�ที่โมได้เข้าศึ�ษาต่อที่คณะบั�ชีฯ จุฬาฯ เมื่อปี 48 โม�็�ทบไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วม�ับ�ิจ�รรมใดๆ ของคิวบิ�ครีเอทีฟอี�เลย ถึง�ระนั้นในช่วงเวลา�่อนหน้านี้ ด้วยประสบ�ารณ์จา��ารเป็นนาย�สโมสรอินเตอร์�รคท์ของโม �็เป็นสิ่งที่ช่วยให้คิวบิ�ครีเอทีฟในยุคเริ่ม�ร�ผ่านพ้นมาได้เช่นเดียว�ัน

ส่วน�ถม 2:

มีหลายอย่างนะครับที่ตอนนั้นอ.สุมาลีให้ทำ/ไม่ให้ทำ

�ละหลายๆ อย่าง�็เปลี่ยนไปมา� ซึ่งผมคงจะ�ล่าวถึงเมื่อถึงเรื่องราวต่างๆ เหล่านั้น

�ต่หนึ่งเรื่องราวในค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1 ซึ่งผมเคยคุย�ับอ.สุมาลีนาน�สนนานในช่วงเตรียมค่าย คือไอเดียเ�ี่ยว�ับ�ารมีเค้�วันเ�ิดให้�ับชาวค่าย�ละทีมงานที่เ�ิดในช่วงค่าย

ไอเดียนี้ผมเอามาจา�ค่ายสมอง��้วดื้อๆ �ล้วเอามาเสนออ.สุมาลี �ต่โดนป�ิเสธด้วยเหตุผลที่ว่าเป็น�ารสนับสนุนภาพของวัตถุนิยม (อ.สุมาลีบอ�ว่า ไม่ชอบเรื่อง�ารให้ของขวั�) จนเป็นเหตุให้ค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ครั้งที่ 1 ไม่มี�ารฉลองวันเ�ิดใดๆ

อย่างไร�็ตาม �ารฉลองวันเ�ิด�็มีขึ้นครั้ง�ร� 2 เดือนหลังจา�นั้น ในค่ายเยาวชนไทย �้าวไ�ลไป�ับไอซีที ครั้งที่ 1 โดยเป็น�ารวาง�ผนโดยป่าน �ละ�็เป็นธรรมเนียมป�ิบัติเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันในทุ�ๆ ค่าย

ส่วน�ถม 3:

รายชื่อผู้ที่เข้าค่าย KUSFC1 �ละปัจจุบันเป็นสมาชิ�/อดีตสมาชิ�ของ KUSAC �ละ/หรือคิวบิ�ครีเอทีฟ ได้��่

สี�ดง: ยู้ จุ๊บ�จง ไอด์
สีเหลือง: โจ้ ข้าวฟ่าง ชาร์ป
สีเขียว: พิม
สีฟ้า: �้าย
สีส้ม: (ไม่มี)

ส่วน�ถม 4:

น้องนาย (�ลาง) สมาชิ�เพียงคนเดียวในประวัติศาสตร์ค่ายสาธิต คิดสร้างสรรค์ ที่ไม่ได้เป็นนั�เรียนโรงเรียนสาธิตเ�ษตรฯ