ในทุ�วันนี้ที่เราเรีย�ว่าเป็นยุคโล�าภิวัฒน์ ทุ�เรื่องทุ�ราวสามารถส่งผ่านจา�ซี�โล�หนึ่งไปยังอี�โล�หนึ่งได้ในเสี้ยววินาที มีข้อมูลใหม่ๆ เ�ิดขึ้นตลอดเวลา

�ลายเป็นเรื่องป�ติไปเสีย�ล้ว ที่เราจะได้รับรู้เรื่องราวที่ถู�ส่งต่อมาเสมอ ไม่ว่าจะจา��ารเล่าใน�ลุ่มเพื่อน �ชท�ันในเอ็ม โพสท์บนเฟซบุ๊� หรือดูข่าวในทีวี จนอาจจะเรีย�ได้ว่า ทุ�วันนี้ 99% ของข้อมูลทั้งหมดที่เรารับรู้ ของพื้น�านความคิดความอ่านของเรา ทั้งหมดนั้นเป็นเพียงสิ่งที่เราได้รับต่อมา ไม่ใช่สิ่งที่เราได้เห็นได้รู้ด้วยตัวเอง

จนน่ามหัศจรรย์ที่ว่า…เราใช้ความคิดของเราทั้ง 99% นี้ในà¸�ารสร้างความรู้สึà¸�นึà¸�คิดà¹�ละà¸�ารตัดสินต่างๆ ในใจเรา ความรู้สึà¸�เห็นด้วยหรือไม่เห็นด้วยà¸�ับตัวละครในภาพยนตร์ ความรู้สึà¸�รัà¸�หรือเà¸�ลียดนัà¸�ร้องเà¸�าหลี ไปจนถึงà¸�ารตัดสินว่าใครเป็นà¸�่ายถูà¸�à¸�่ายผิดในเรื่องà¸�ารเมือง

ในช่วงสองถึงสามวันมานี้ คนไทยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเหล่าพลเมืองเน็ตฯ คงจะได้รับรู้เป็นอย่างดีถึงอำนาจของข่าวลือต่างๆ ที่เราเชื่อเป็นตุเป็นตะ บางข่าวคราวอาจออ�มาจา�ผู้สื่อข่าวที่คนทั่วไปมีความเชื่อว่าน่าเชื่อถือพอ ออ�ข่าวออ�ทีวีเป็นตุเป็นตะ �ต่จริงๆ �ล้วอาจจะไม่ใช่เรื่องจริง (เช่นข่าว�ารจับอริสมันต์ได้ที่สถานีรถไฟฟ้าเพลินจิต)

�น่นอนว่าเป็นไปไม่ได้ที่เราจะรับรู้ทุ�อย่างด้วยตนเอง ร่วม�ับ�นวโน้มของโล�ที่มุ่งหน้าไปยังเสรีภาพใน�ารถ่ายทอดข้อมูลมา�ยิ่งขึ้น ข้อมูลต่างๆ ยิ่งถู�สร้างได้ง่าย ทั้งข้อมูลจริง �ละข้อมูลเท็จ �ละ�นวโน้มของโล�นี้ คงไม่ใช่อะไรหรือใครที่จะไปขวาง�ั้นได้

ดังนั้นผมคิดว่า สิ่งหนึ่งที่ต้องพัฒนาไปพร้อมๆ �ับ�้าวนี้ของโล� คือ�ารที่เราเอง ใน�านะของผู้บริโภคข้อมูล จะคอยเตือนตัวเองอยู่เสมอว่า ทุ�อย่างที่เราได้ยิน ได้ฟัง ได้เห็น ได้�ลิ่น ได้รส หรือ�ม้�ต่ได้สัมผัส อาจไม่ใช่เรื่องจริง

�ละหลายๆ อย่างที่เราเชื่อ อาจใช้ไม่ได้�ับทุ��รณีเสมอไป สิ่งที่เราคิดว่ามันเป็นไปไม่ได้ มันไม่มีทางที่ใครจะคิดทำอะไร�บบนี้ได้ โล�จะสวยงามหรือเลวร้ายได้ขนาดนั้นเลยหรือ? ทุ�อย่างเป็นได้เสมอในโล�ที่�สน�ว้างให�่�ละหลา�หลายนี้

อย่าปล่อยให้เรื่องที่อาจไม่ใช่เรื่องจริงนี้ มา�ำหนดความคิด ความชอบ ความรั� หรือความชิงชังในใจเราจนเ�ินพอดี

รับรู้อย่างมีสติ เคลื่อนไหวอย่างเยือ�เย็น�ละมั่นคง น่าจะดี�ว่าครับ

(จา� The New Yorker โดย Peter Steiner)