กว่าจะมาเป็น MV 5 ปีคิวบิก

In: Cubic Research Group  By: Zerothman

20 May 2009

สืบเนื่องจากบทความของพี่ก้อน เกี่ยวกับเรื่องมิวสิกวีดีโอที่ระลึกครบรอบ 5 ปีของคิวบิกครีเอทีฟ (http://cubiccreative.org/5anni) ที่ส่งกันมาให้อ่านในกลุ่ม Cubic Research Group ผมก็คิดว่าในฐานะที่เป็นคนประสานงานหลักของงานนี้ เลยคิดว่าขอแย่งมาเขียนเองดีกว่า จะได้ข้อมูลครบถ้วนครับ ยังไงก็จะขออิงจากเนื้อหาของพี่ก้อนเป็นหลักแหละครับ

กว่าจะออกมาเป็น MV อย่างที่เห็นนี้ ผมขอบอกตรงๆ เลยว่ามีปัญหาต่างๆ เกิดขึ้นมากมาย แต่ผมก็ภูมิใจกับชาวคิวบิกครีเอทีฟทุกๆ คนนะครับที่สามารถรวมพลังกันจนออกมาเป็นผลงานที่น่าตื้นตันนี้ได้ ซึ่งไหนๆ ก็ไหนๆ ผมอยากจะมาแบ่งปันประสบการณ์นี้ให้กับทุกๆ คนได้อ่านกันครับ

เรื่องมันเริ่มมาตั้งแต่พอเรารู้ตัวกันว่าตอนนี้เราอายุครบ 5 ปีแล้ว เราก็คิดว่ามันน่าจะมีอะไรสักอย่างเป็นพิเศษสักหน่อย โดยที่อยากให้เป็นอะไรที่ทุกๆ คนได้มีส่วนร่วมกันในงานชิ้นนี้ เลยมีไอเดียออกมาว่าน่าจะทำเป็น MV

จริงๆ ไอเดียของการทำ MV นี้ถือว่าไม่ได้ใหม่เลยนะครับ เพราะว่าเราเคยแอบๆ คิดกันตั้งแต่สมัยที่ก่อตั้งปีแรก (สมัยปิงเป็นประธาน) แล้วเรากำลังบ้าเพลง Pass the Love Forward และอยากเอาเพลงนี้มาทำเพลงชาติชมรม ก็คิดว่าน่าจะถ่าย MV ที่มีท่อนร้องกันคนละท่อนสองท่อนให้ครบทั้งชมรม แบบที่ Bakery ทำให้ครบทั้งค่ายเพลงบ้าง (แต่แน่นอนว่า ความคิดนี้ก็ละลายหายไป เพราะไม่มีปัญญาพอจะทำในเวลานั้น)

ความคิดนี้แว้บกลับมาอีกเมื่อประมาณช่วงซัมเมอร์ที่แล้ว (2551) ตอนนั้นอิ๊กเอาเพลง “ยังอยู่ในใจ” ของ August Band มาให้ฟัง แล้วผมก็รู้สึกดีมากๆ เพราะฟังแล้วทำให้รู้สึกถึงคนเก่าๆ ของคิวบิกครีเอทีฟมากมาย ตอนนั้นก็ยังแอบคิดภาพในใจว่าอยากเอามาทำเอ็มวี แบบคิดพล็อตไว้ในหัวหมดแล้ว ฉากเป็นสวนรถไฟอะไรแบบนี้ แต่เนื่องจากยังขาดความพร้อมหลายๆ อย่างจึงพับเก็บต่อไป

จนเมื่อต้นปี พอเรามีโจทย์มาว่าเราจะทำอะไรเพื่อครบรอบ 5 ปีดี ผมก็บังเอิญได้ฟังเพลง “คนที่คุณก็รู้ว่าใคร” ของ Stamp แล้วก็รู้สึกขึ้นมาว่า เพลงนี้แหละที่น่าจะส่งความหมายดีๆ ถึงน้องๆ ที่เคยเข้าร่วมกิจกรรมกับเราได้ ให้พี่ๆ ได้มีโอกาสบอกกับน้องๆ ทุกๆ คนว่า เราก็ยังไม่ลืม และยังห่วงใยและดูแลน้องอยู่เสมอนะ

ปัญหาก็เริ่มต้นตั้งแต่แรกเลยครับ พอผมเสนอเรื่องนี้เข้าใน Cubic Research Group กระแสแรกที่ตอบกลับมาก็คือ “มันคือเพลงอะไร?” ซึ่งในตอนนั้นเพลงนี้ยังไม่ดังเหมือนตอนนี้นะครับ ทาง Sony BMG ยังไม่ได้โปรโมตเพลงนี้ (โปรโมตแต่เพลง “ความคิด”) แล้วก็กลัวว่าจะทำให้ดูบ้านๆ ไป หรือแม้แต่ป่านเล็กก็ยังท้วงติงมาเล็กๆ ว่า เพลงนี้ถูกแต่งมาให้ผู้ชายร้อง แล้วทีมงานผู้หญิงจะทำยังไง ซึ่งสุดท้ายเราก็ได้ทางแก้ง่ายๆ ถ้าใครสังเกตจะเห็นว่ามีแต่ผู้ชายเท่านั้นที่จะโผล่มาช่วงคำว่า “นี่คือความจริงใจจากผม”

ทีนี้ต่อมาเราก็ต้องมาเลือกว่า แล้วส่วนเรื่องราวนี้เราจะนำเสนออย่างไร ก็มีไอเดียตั้งแต่วาดเป็นอนิเมชั่น ใช้คนแสดง หรือจะให้เป็นพี่ๆ ร้องเพลงเหมือนกัน ซึ่งในตอนแรกผมเองยังไม่มั่นใจกับความคิดที่จะถ่ายทำจริงๆ เพราะไม่แน่ใจว่าศักยภาพของตัวเองจะถ่ายทำออกมาได้ดีหรือเปล่า กลัวว่าถ่ายออกมาแล้วกลายเป็นว่าดูสมัครเล่นมากๆ แล้วจะดูด้อยค่าลงไปโดยใช่เหตุ

แต่หลังจากที่เราคิดกันอย่างถี่ถ้วนแล้ว เราก็ตัดสินใจว่า จะหาน้องค่ายในอดีตจริงๆ มาแสดงประกอบเรื่องราวต่างๆ ในเพลง 3 คน ได้แก่คนที่ได้รับดอกไม้ คนที่ได้รับ SMS และคนที่ได้รับร่ม ซึ่งก็หาคนอยู่นานมาก จนตอนแรกเราได้ข้อสรุปว่าจะเป็นน้องจ๊ะจ๋า (เข้าหลายค่ายมาก), น้องพัช (เข้า ICTFC5) และธาม (โตแล้ว แต่เคยแข่ง Cubic Competition mini ใน Cubic Festival June 2005 และได้มาแข่ง Cubic Race 3 ด้วย)

ซึ่งในช่วงการถ่ายทำแต่ละส่วนนี้ ผมค้นพบเลยครับว่าการถ่ายทำอะไรพวกนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย เพราะต้องมีการประสานงานของคนมากมาย และต้องใช้เวลามากๆ อีกทั้งถ้าเกิดปัญหาอะไรสักอย่าง ใครมีปัญหาขึ้นมา ก็จะรวนไปทั้งระบบ อย่างธามเองก็โทรมาบอกว่าไปไม่ได้แล้วในเย็นวันรุ่งขึ้นที่จะถ่าย ซึ่งเราได้นัดกับทางทีมงานทั้งของเรา ทั้งคนรู้จักที่จะมาแต่งหน้าให้ และสถานที่ร้าน Cinny Cinnamon ไว้หมดแล้ว เราเลยต้องมาหานักแสดงใหม่กันสดๆ ในคืนนั้น จนสุดท้ายเราก็โชคดีที่ได้น้องซัน (KUSFC3-4 และเข้า 5-6 ด้วย แต่อันนี้ไม่ได้นับว่าเป็นของคิวบิก) มาแบบร้อนๆ

ในช่วงการถ่ายเองก็มีปัญหา อันที่ดูจะง่ายสุดคือพาร์ทแรกของน้องจ๊ะจ๋า ซึ่งเราต้องแบ่งเป็น 2 วัน คือฉากนอกบ้าน (อันนี้ง่าย) และฉากห้องนอน ที่ถ่ายวันเดียวกับส่วนของน้องพัช (เช่าห้องพักวันเดียว จะได้คุ้ม) ซึ่งฉากห้องนอนนี้เนื่องจากมีที่ให้เราขยับขยายมากไม่ได้ การตั้งกล้องในตำแหน่งต่างๆ จึงไม่ค่อยง่ายอย่างที่คิด ช็อตที่น้องจ๊ะจ๋าหยิบชุดนักเรียนออกมาจากตู้ อันนี้คือตากล้องของเรา (พี่ต้อง) ต้องไปมุดอยู่ในตู้เสื้อผ้า แล้วก็ถ่ายหลายรอบมากถึงจะได้แสงได้สีได้องค์ประกอบอย่างที่อยากได้

ส่วนของน้องพัชอันนี้ถ่ายไม่ยากเท่าไหร่ เพราะไม่ได้มีความซับซ้อนอะไรมากมาย แต่ที่ยากคือการตัดต่อให้ดูรู้เรื่อง และแก้แสงที่ลอดเข้ามาจากผ้าม่าน (เพราะถ่ายกลางวัน) ซึ่งอันนี้เราต้องให้พี่ภูวันเป็นคนแก้ภาพเป็นเฟรมๆ ไป

แต่ส่วนที่โหดร้ายที่สุด คือส่วนของน้องซันครับ เพราะเป็นฉากที่ฝนตก แต่วันนั้นแดดก็ดันจ้ามาก ฟ้าโล่งเชียว ต้องขอบคุณเครื่องฉีดน้ำของพี่กอล์ฟมากๆ ครับที่สามารถสร้างฝนที่เนียนสุดๆ คือทุกฉากที่เห็นหยดน้ำทั้งหมด จริงๆ แล้วเบื้องหลังจะมีพี่กอล์ฟของเรายืนฉีดน้ำอยู่ ส่วนฉากไหนที่กล้องต้องเข้าใกล้ๆ ที่ฉีดน้ำอย่างฉากที่วิ่งขึ้นร้าน หรือเดินออกจากร้าน อันนี้ก็ต้องมีการกางร่มให้กล้องอย่างดี โดยที่ร่มก็ต้องไม่ติดเข้าไปในกล้อง แทบบ้ากันเลยครับ

ซึ่งการตัดต่อฉากนี้ก็ตัดยากที่สุดเหมือนกันครับ เพราะเราต้องสร้างบรรยากาศว่าฝนมันตก แต่วันนั้นแดดมันจ้ามาก เลยต้องมาแก้สีกันอย่างเอาเป็นเอาตาย จนกว่าจะได้บรรยากาศอย่างที่เห็นกันใน MV นี่ทำนานมากครับ (ขอบคุณพี่โอ เด็กนิเทศจุฬาภาคฟิล์มของเราสำหรับคำแนะนำในการแก้สีมา ณ โอกาสนี้)

นอกจากนี้ในฉากนี้เอง จะเห็นได้ว่ามีการหยิบนามบัตรของคิวบิกขึ้นมา ซึ่งตอนแรกเราก็คิดๆ กันไว้แล้วว่าอยากจะทำ MV นี้เป็นอีกเวอร์ชั่นเฉพาะศิษย์เก่าสาธิตเกษตร จะไปเปิดให้น้องๆ แต่ผมก็ลืมนึกถึงเรื่องนามบัตรนี้ ตอนจะไปฉายจริง เลยต้องให้พี่ภูวันของเราถึกลบคำว่าคิวบิกครีเอทีฟออกจากนามบัตรอีกแบบเฟรมต่อเฟรมอีกรอบ

แต่ถ้าว่าส่วนเนื้อเรื่องนี่ยากแล้ว ส่วนทีมงานร้องเพลงนี่ยากกว่ากันสิบล้านเท่าครับ

เริ่มจากการนัดคน ช่วงแรกๆ คนจะยังไม่ค่อยเห็นความสำคัญ ก็จะอิดๆ ออดๆ แล้วก็มีทีมงานบางส่วนที่อยู่ต่างประเทศ เราก็จะขอให้ส่งรูปหรือไฟล์วีดีโอมาแทน (ที่เห็นมิ้นท์ กับรตาใน MV อันนี้น่ะแหละครับ) แต่หลังจากที่มีคัทแรกออกมาไปฉายในค่าย KUSFC6 ที่โรงเรียน กับคัทที่ 2 มาฉายตอนพิธีเปิดค่ายโฟโต้ก็รู้สึกว่ากระแสตอบรับในการให้ความร่วมมือดีขึ้นนิดหน่อยครับ

แต่กว่าจะตัดออกมาให้แต่ละคนเป็นช่วงๆ นี้อย่าคิดว่าจะง่ายนะครับ บางคนคิดว่าก็ให้แต่ละคนร้องเป็นท่อนๆ ไป แล้วเอามาแปะๆ ง่ายนิดเดียว คิดผิดครับ

เนื่องจากว่าเราไม่สามารถควบคุมได้ว่า สุดท้ายแล้วจะมีใครถ่ายบ้าง (ต้องสะสมถ่ายเพิ่มไปเรื่อยๆ) เราจึงกำหนดไม่ได้ว่า ใครจะร้องท่อนไหนบ้าง เลยต้องให้ทุกคนร้องทั้งท่อนฮุคกันหมด แล้วถึงมาเลือกตัดเข้าเพลงของแต่ละคน

แต่เนื่องจากว่า ก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะถ่ายออกมาแล้วดูดีในทุกๆ คำที่ร้อง บางคนถ่ายออกมาก็จะมีหลบสายตากับกล้องบ้าง ร้องผิดบ้าง หรือมีองค์ประกอบอื่นๆ มารบกวนอย่างรถวิ่งหรือคนเดินผ่าน ก็จะทำให้ช่วงนั้นๆ ใช้ไม่ได้ ในขณะที่เราต้องพยายามให้คนที่มีแบคกราวน์เหมือนกันอยู่ติดกันไว้เพื่อความรู้สึกที่ต่อเนื่องของคนดู การจัดลำดับก็จะเป็นอะไรที่ยากมาก ต้องมีการปรับไปปรับมามากมาย บางทีพอเอาคนนี้มาลงท่อนนี้ ปรากฎอีกคนไปลงอีกท่อนไม่ได้เพราะร้องผิด ก็ต้องย้ายมาท่อนที่เอาคนอื่นลงไปแล้ว พอคนนั้นเด้งออกมาก็หาที่ลงใหม่ไม่ได้ หรือบางทีก็พลอยทำให้คนข้างเคียงที่แบคกราวน์เหมือนกันต้องเด้งตามมาด้วยอะไรแบบนี้

ยังไม่พอครับ เคราะห์ยังซ้ำกรรมยังซัด เมื่อเกิดปัญหา “แรดตก” (อ่านเพิ่มเติมได้ในบล็อกส่วนตัวของผม http://www.zerothman.com/web/Blog/Entries/2009/5/8_MV_Recovery.html) จนข้อมูลที่ถ่ายๆ มาแล้วหายหมด วันนั้นผมแทบบ้าไปเลยครับ (แต่ต้องเก๊กสุดๆ เพราะว่าคนทำตกอยู่ในค่ายด้วย ไม่อยากให้คนที่ทำตกจิตแตก เลยต้องทำเป็นว่า “ไม่เป็นไรๆ” แต่ในใจนี่แบบสลายร่างไปแล้ว) สุดท้าย เลยเหลือแค่เวอร์ชั่นที่เรนเดอร์ออกมาแล้ว (ซึ่งของแต่ละคนเหลือแค่เป็นจอเล็กๆ ไปแล้ว ไม่มีต้นฉบับความละเอียดสูงอยู่)

ซึ่งก็ต้องแก้ปัญหาโดยตามล่าให้มาถ่ายกันใหม่ครับ เนื่องจากว่ามันจะต้องมีจอที่สามเพิ่มเข้ามาเพราะมีคนถ่ายเพิ่มอีก แล้วบางทีอาจจะส่งผลให้มีการสลับตำแหน่งกับคนเก่า แล้วจะไม่มีไฟล์สำหรับแก้ ก็โชคดีครับที่หลายๆ คนให้ความร่วมมืออย่างดียิ่ง จนกลายเป็นผลงานอย่างที่หลายๆ ท่านเห็นกันแล้วในเว็บ

จริงๆ ยังมีปัญหารายละเอียดปลีกย่อยอีกเยอะมากครับ แต่ถ้าจะมาเขียนหมดคงอ่านกันไม่หวัดไม่ไหว เอาเป็นว่าผมก็รู้สึกดีใจที่งานนี้ก็เสร็จออกมาได้อย่างสวยงาม (แต่ยังไม่เสร็จนะครับ ยังจะทยอยถ่ายเพิ่มเติมไปเรื่อยๆ) ยังไงใครมีข้อเสนอแนะอะไร ก็ฝากๆ กันไว้ได้เลยนะครับ เพื่อจะไปปรับแก้ในคัทหลังๆ จากนี้ครับ

ก็ขอฝาก MV นี้ไว้ในอ้อมใจด้วยนะครับ ฮา…

5 Responses to กว่าจะมาเป็น MV 5 ปีคิวบิก

Avatar

Masatha

May 20th, 2009 at 11:51 pm

ชอบ MV นี้มากเลยครับ นาน ๆ ทีจะมี MV ที่เห็นหน้าเต็ม ๆ (หมายถึงในคัทแรก) ปกติ mv ของคิวบิกจะเห็นหน้าแวบ ๆ อยู่ตรงมุม ๆ)

พอดูคัทสุดท้ายแล้วรู้สึกว่า ฅนเราเย๊อะ เยอะ

(รู้จักไม่ถึงครึ่งเลยละฮะ)

Avatar

ข้าวตู

May 21st, 2009 at 12:00 am

นั่นสิ บางคนข้าวตูก็ไม่รู้จัก (แล้วเค้าก็คงไม่รู้จักข้าวตู)
พี่นัท กำลังคิดว่า เราน่าจะมีระเบียนรายชื่อคนที่เคยร่วมงานกับคิวบิค
มีรูปถ่าย ประวัติพร้อม
จะได้รู้จักกันไว้บ้าง
ปล ชอบเอมวีสุดๆค่ะ เริ่ดมาก
แต่ถ้าวันไหนอยากทำเอมวีเกรียน ติดต่อข้าวตูได้นะคะ
จะเอาแบบฟลอร์เฟื่องฟ้า พี่คิมมากมาย หรือพี่เดียร์อยากตายก็ได้ค่ะ

Avatar

คิม

May 21st, 2009 at 12:23 am

ชอบเพลงนี้มากครับ ทำเอมวีได้ดี และเข้ากับโอกาสนี้เลย
ชื่นชมในความมานะของพี่นัท ที่กว่าเอมวีจะได้สำเร็จครับ
(โอ๊ะ มีรูปเราด้วย)

Avatar

หนู๋แอม

May 21st, 2009 at 10:40 am

เคยดูแต่ ver เก่าอ่ะ ยังมีคนไม่เยอะขนาดนี้เรยนะเนี่ย O.O
แอมว่า MV เราดูดีกว่า MV เพลงนี้จริงๆซะอีกนะเนี่ย 55

Avatar

คิวบิก + มิวสิก – Cubic Blog

May 9th, 2010 at 4:13 am

[...] [...]

Comment Form

Welcome!

ยินดีต้อนรับสู่ Cubic Blog ที่ๆ รวมความคิดเห็นจากพวกเราชาวคิวบิกครีเอทีฟในเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นประสบการณ์ทำงาน มุมมองที่มีต่อสังคม แวดวงการศึกษา หรือแม้แต่เรื่องทั่วๆ ไปเท่าที่พวกเราจะคิดออก

นอกจากนี้แล้ว พบกับคอลั่มน์พิเศษฉลองครบรอบ 5 ปีคิวบิกครีเอทีฟ Million Things We've Learned ที่รวบรวมเรื่องราวของทีมงานคิวบิกครีเอทีฟถึงสิ่งที่พวกเราได้เรียนรู้ตลอดการทำงาน 5 ปีที่ผ่านมา

คิวบิกครีเอทีฟหวังว่า Cubic Blog นี้คงจะเป็นสื่อกลางที่สำคัญที่ทำให้เราใกล้กันมากขึ้นครับ :)

ทวีทล่าสุดจาก Kupo

ทวีทล่าสุดจากสมาชิกคิวบิกฯ

more...
  • เด็กอมาตยกุล ม.1: สวัสดีค่ะ:Dหนูเป็นอีกคนที่อยู่อมาต [...]
  • เด็กอมาตคนหนึ่ง..: สวัสดีค่ะ..หนูเป็นเด็กอมาตคนหนึ่ง เ [...]
  • Pitt: ผมมีกรณีศึกษาของครอบครับเด็กอมาตฯ [...]
  • คุณแม่อมาต: เป็นคุณแม่อมาตฯมา 9 ปี มีความสุขกับโ [...]
  • mars: ลูกชายและลูกสาวเรียนอมาตยกุลทั้งค [...]