ประโยคข้างต้นเป็นประโยคที่ผมได้ยินมาไม่ต่ำ�ว่าสามครั้ง�ล้วครับ �ต่ต่าง�รรมต่างวาระ �ล้ว�็ต่างบุคคล�ัน

�ต่เดิม�ล้ว สมัยเรียนผมเอง�็คิดตื้น ๆ คิด�บบสม�ารชั้นเดียวนะครับว่า เรียนตรีเสร็จ�็น่าจะต่อโท โทเสร็จ�็น่าจะต่อเอ� ซึ่งเป็นความคิดที่ตรงไปตรงมามา� ๆ �ล้วอี�อย่างหนึ่ง ในสาขาที่เรียน�็ค่อนข้างเอื้อที่จะให้เป็น�บบนั้นด้วยอยู่�ล้ว

พูดง่าย ๆ �็คือว่าถ้าจบปริ��าเอ�ได้จะมีประโยชน์มา��ว่าน่ะครับ เพราะผมตั้งเป้าจะเป็นอาจารย์มหาวิทยาลัยอยู่�ล้ว ซึ่งถ้าไม่จบเอ� �็จะรับลู�ศิษย์ในโปร��รมปริ��าเอ�ไม่ได้ �ล้ว�็จะมีโอ�าสเป็นหัวหน้า�ล็บ หรือมี�ล็บของตัวเองได้ยา�ด้วย (นึ�ภาพว่าจบโทมาหมาด ๆ �ต่จะจ้างฅนจบปริ��าเอ�มาเป็นลู�น้อง คง�ปล� ๆ �ละเป็นไปได้ยา�สั�หน่อย) ที่สำคั� คณะวิทย์มหิดลตอนนี้ อย่าว่า�ต่ปริ��าโทเลยครับ ถ้าไม่จบเอ�เมืองนอ�มา เขาไม่รับพิจารณาคุณสมบัติเป็นอาจารย์เลยเสียด้วยซ้ำ (เพราะงั้นอาจารย์ที่จบเอ�เมืองไทย �็ต้องดิ้นรนไป post doc ที่เมืองนอ�เมืองนา)

�ารจบปริ��าเอ�เป็นเรื่อง ‘เ�ินจำเป็น’ �็ ตอนที่ผมได้คุย�ับรุ่นพี่ในภาควิชาครับ รุ่นพี่เล่าให้ฟังว่า เจ้าตัวมีความปรารถนาที่จะไปทำงานในบริษัทเอ�ชน ซึ่งในบริษัทเช่นดังว่านั้น งานในสายวิทยาศาสตร์ (ของภาควิชาผม) �็จะไม่ใช่งานที่สร้างสรรค์องค์ความรู้ใหม่ �ต่เป็นงานจำพว� ตรวจสอบสารปนเปื้อน เพาะเชื้อ ฯลฯ ซึ่งออ��นวเป็นงานประจำมา��ว่า เพราะงั้นทางบริษัทเอง �็ต้อง�ารวุฒิ�ค่จบปริ��าโท�็พอ �ารจบปริ��ามามัน ‘เ�ินวุฒิ’ ซึ่งเงินเดือนเอง�็ไม่สามารถวิ่งตามได้ขนาดนั้น

นั้น�็เป็นครั้ง�ร�นะครับ ที่เพิ่งเจอะเจอ�รณีที่ว่า �ารจบสูง ๆ บางที�็เป็นเรื่องที่ไม่จำเป็น

ถัดจา�นั้นมา�็ได้คุย�ับเพื่อนครับ เจ้าตัวจบมาทางด้านวิทยาศาสตร์คอมพิวเตอร์ �ล้ว�็เรียนต่อมาในสายงานเดียว�ัน ตอนที่ไป�ินข้าวด้วย�ัน�็พูดถึงเรื่องอนาคต เจ้าตัว�็บ่น ๆ ว่า ที่บ้านอยา�ให้เรียนต่อปริ��าเอ� �ต่จริง ๆ �ล้วอยา�เรียนโทอี�ใบมา��ว่า ‘ถ้า�รูต่อเอ��็เป็นได้�ค่อาจารย์มหา’ลัย �ต่นี่�รู�ะเปิดบริษัท งั้น�รูไปเรียนต่อด้านบริหารธุร�ิจ ไม่�็มาร์เ�็ตติ้งมันจะดี�ว่ามั้ยอ่ะ’ ผมเอง�็เห็นด้วยนะครับ เพราะอี��่าย�็หัวธุร�ิจไม่น้อย �ล้วถ้าจะทำงานด้านธุร�ิจจริง ๆ คงไม่จำเป็นต้องจบเอ��็ได้

สุดท้าย�็เป็นรุ่นน้องครับ ขานี้จบด้านบริหารมา เจ้าตัว�็บอ�ว่า ถ้าจะทำงานต่อไปในอนาคต สายมนุษย์ศาสตร์สังคมศาสตร์ จบ�นว ๆ เศรษ�ศาสตร์ใบหนึ่ง �ล้ว�็ไปจบด้านบั�ชีหรือ�ารตลาดอี�ใบหนึ่ง จะทำให้มีความรู้�ว้างขวาง สามารถมองปั�หาอย่างรอบด้านได้มา��ว่า ถ้าไปเรียนต่อเอ�ด้านใดด้านหนึ่งมันจะเป็นความรู้เฉพาะทางมา�ไป สิ่งที่เจ้าตัวต้อง�ารคือ�ารมองภาพ�ว้าง เพื่อนำไปสู่�ารตัดสินใจในระดับนโยบาย มา��ว่าที่จะทำ�ารศึ�ษาในเชิงลึ�

สรุป�ล้ว�็คือว่า ถ้าต้อง�ารความรู้ในมุม�ว้าง ไม่ได้ต้อง�ารความรู้เฉพาะทางมา� ๆ หรือเป็นความรู้ที่จะนำไปเพื่อศึ�ษาวิจัย�ละพัฒนาสร้างองค์ความรู้ใหม่ (�ถมยิ่งถ้าไม่ได้มาในสายวิทยาศาสตร์) �ารจบปริ��าเอ�อาจจะไม่จำเป็นขนาดนั้น�็ได้นะครับ เผลอ ๆ จะ�ลับเป็นตัวปิด�ั้นจำ�ัดสายงานที่เราทำได้ด้วย เอา เป็นว่า ชีวิตหลังมหาวิทยาลัย(ป.ตรี) �็ไม่ได้ตรงไปตรงมาเป็นเส้นตรง �ต่ละฅนคงต้องหาเส้นทางที่เหมาะ�ับตัวเอง �ละเส้นทางที่ดีสำหรับฅนหนึ่ง อาจจะไม่เหมาะ�ับอี�ฅนหนึ่ง�็ได้นะครับ

อย่างไร�็ตาม ผมเอง�็ปั�หลั�เข้ามาในสายนี้�ล้วละครับ �ล้ว�็ต้องใช้ชีวิตเป็นนั�ศึ�ษาอี�นานเลย (�ารเรียนสายวิทยาศาสตร์ใช้เวลาน่าดู) เห็นเพื่อน ๆ ที่เรียนจบมีงานทำ�ัน�ล้ว หรือ�ม้�ระทั่งน้องชายที่ตอนนี้�็เอาเงินเดือนมาให้คุณพ่อคุณ�ม่�ล้ว �็รู้สึ�ผิดเล็� ๆ ประมาณว่า �ล้วนี่ชั้นจะต้องเสียเวลาเรียนไปอี�นาน�ค่ไหนเนี่ย? ขอย�คำพูดของท่าน�ม่มาปิดท้าย�ล้ว�ันนะครับ

‘ถ้า(เอ็ง) มีปัà¸�à¸�าเรียน à¸�็เรียนไปเถอะ(โว้ย) à¹�ม่เชื่อว่า à¸�ารลงทุนในà¸�ารศึà¸�ษา ยังไงà¸�็ไม่มีวันสูà¸�เปล่า…คิดซะว่า เราโชคดีที่ยังมีโอà¸�าสได้เรียน ในขณะที่ฅนอื่นอยาà¸�เรียนสูง ๆ à¹�ต่à¸�็ไม่มีโอà¸�าส ต้องออà¸�มาทำงานหาเลี้ยงตัวเองà¸�็à¹�ล้วà¸�ัน… ถ้าจะรู้สึà¸�ผิด อนาคตà¸�็เอาความรู้ไปใช้ให้เป็นประโยชน์à¸�ับประเทศชาติà¹�ค่นั้นà¸�็พอà¹�ล้ว’

ขอเป็น�ำลังใจให้ฅนที่ยังมีไฟเรียนทุ�ฅน�็�ล้ว�ันครับ